Ontwerpbrand

Een ontwerpbrand is een vereenvoudigde, kwantitatieve beschrijving van een brand die wordt gebruikt voor een brandveiligheidsberekening. Vaak vormt het verloop van het brandvermogen in de tijd de kern. Afhankelijk van de onderzoeksvraag zijn daarnaast de brandlocatie, brandoppervlakte, rookproductie, verbrandingsproducten en verdeling van warmte over straling en convectie nodig. De ontwerpbrand is onderdeel van een gekozen brandscenario en moet daarmee inhoudelijk overeenstemmen.

Het doel van de analyse bepaalt hoe gedetailleerd de beschrijving moet zijn. Voor rookbeheersing zijn onder meer de groeifase, het vermogen en de rookproductie van belang. Bij de beoordeling van een draagconstructie kunnen ook de brandduur, ventilatie, ruimtelijke verplaatsing van de brand en afkoeling zwaar wegen. Eenzelfde maximumvermogen geeft daarom niet automatisch een geschikte ontwerpbrand voor iedere berekening. De relevante blootstelling kan op een andere plaats of in een andere fase optreden.

Ontwerpbranden worden onderbouwd met passende brandproeven, literatuur, gebruiksgegevens of een erkende ontwerpmethode. Een proef met één stoel vertegenwoordigt niet vanzelf een zithoek met meerdere objecten en brandbare wandbekleding. Bij de vertaling worden verschillen in hoeveelheid, opstelling, blootgesteld oppervlak en ventilatie beoordeeld. Voor de groeifase kan een brandgroeicurve worden gebruikt, mits de gekozen groei past bij de brandstofconfiguratie en het doel van de analyse.

De totale vrijgekomen energie moet verenigbaar zijn met de beschikbare brandstof en het verbrandingsproces. Een hoog vermogen dat lang wordt aangehouden kan meer energie opleveren dan de beschouwde brandstoffen bevatten. Omgekeerd zegt een grote energie-inhoud weinig over het tempo waarin die energie vrijkomt. Ook zuurstofbeschikbaarheid kan het werkelijke vermogen begrenzen. Dat vraagt aandacht wanneer in een rekenmodel een brandvermogen rechtstreeks wordt voorgeschreven.

Wordt het effect van een blusinstallatie meegenomen, dan worden activering en het aangenomen effect op de brand afzonderlijk onderbouwd. Activering betekent niet zonder meer dat de brand onmiddellijk stopt. Soms is een begrensd vermogen verdedigbaar, soms een afnemend verloop, afhankelijk van systeem en toepassing. Een gevoeligheidsanalyse met minder gunstige waarden laat zien hoeveel de uitkomst op deze keuze steunt.