Omgevingsregeling

De Omgevingsregeling is de ministeriële regeling die onderdelen van de Omgevingswet en de bijbehorende algemene maatregelen van bestuur verder uitwerkt. Zij bevat vooral technische en administratieve regels. Voor brandveiligheid zijn met name de aanwijzing van normuitgaven, aanvraagvereisten en bepaalde meet- en rekenregels van belang. De regeling heeft een eigen juridische status en moet samen met het besluit worden gelezen waarop een voorschrift betrekking heeft.

Een veelgebruikte toepassing is het vaststellen welke versie van een norm geldt. Het Bbl kan voor een prestatie verwijzen naar een NEN-norm, terwijl bijlage II van de Omgevingsregeling de uitgave aanwijst. Daarbij kunnen ook correctiebladen, aanvullingen of nationale bijlagen horen. Het normnummer alleen geeft daardoor onvoldoende informatie voor een reproduceerbare brandveiligheidstoets.

Publicatie van een nieuwe norm verandert de wettelijke aanwijzing niet automatisch. Een nieuwere editie kan inhoudelijk relevant zijn, maar de juridische toepassing moet afzonderlijk worden vastgesteld. Ook kunnen nieuwbouw en bestaande bouw verschillende normuitgaven aansturen. Een rapport vermeldt daarom zowel de normversie als het toepasselijke wettelijke kader. De term 'volgens de actuele norm' is zonder die gegevens te onbepaald.

Hoofdstuk 7 bevat aanvraagvereisten voor omgevingsvergunningen waarvoor het Rijk de vergunningplicht heeft geregeld. Bij een technische bouwactiviteit gaat het, voor zover van toepassing, om gegevens waarmee de beoordeling kan plaatsvinden. Brandveiligheidstekeningen en berekeningen moeten onderling overeenkomen. De wettelijke gegevensvereisten voor een gebruiksmelding staan daarentegen in het Bbl zelf. Het ene dossier kan het andere ondersteunen, maar de procedures houden een eigen grondslag.

De Omgevingsregeling bevat daarnaast uitwerkingen voor externe veiligheid, bijvoorbeeld voor het berekenen van afstanden en het begrenzen van gebieden. Een verwijzing naar een rekenmethode moet worden gelezen met de bijbehorende toepassingsvoorwaarden. Een uitkomst van willekeurige software is niet automatisch gelijk aan een volgens de regeling bepaalde prestatie. Bij alternatieve onderbouwingen blijft de betreffende juridische route bepalend.

Bij wijzigingen moet onderscheid worden gemaakt tussen een ontwerpregeling, een bekendgemaakte wijziging en daadwerkelijk in werking getreden recht. Een werkversie kan toekomstige bepalingen bevatten en vraagt daarom extra aandacht. Voor professioneel dossierbeheer worden de geldende regeling, de aangewezen normen en het beoordelingsmoment vastgelegd. Daarmee kan later worden nagegaan waarom een bepaalde methode of normeditie is toegepast en of een wijziging gevolgen heeft voor het ontwerp.